فنون خاص جراتمندی...

تا آنجا كه ممكن است شما باید درباره آنچه می خواهید، درباره آنچه فكر می كنید و درباه آنچه احساس می كنید، روشن و خاص صحبت كنید. عبارات زیر این صراحت و دقت را ارائه می دهند:

** من می خواهم كه ..."

** من نمی خواهم شما ..."

** آیا شما ...؟ "

** من آن را زمانی دوست دارم كه آن را انجام دهید."

** من عقیده متفاوتی دارم، من فكر می كنم كه ..."

** من نظرات مختلفی در این زمینه دارم. با این وجوه مسأله به این دلایل موافقم ولی درباره این وجوه به این دلایل احساس خوبی ندارم."

بسیار مفید خواهد بود دقیقاً توضیح دهید مقصود شما چیست و چه چیزی مد نظر شما نیست مانند گفتن اینكه "من نمی خواهم این مساله را پایان دهم بلكه دوست دارم درباره آن صحبت كنیم و ببینیم آیا می توانیم از وقوع دوباره آن جلوگیری كنیم."

صریح باشید. پیام خود را به شخصی كه طرف اصلی صحبت شماست، بیان كنید.

اگر می خواهید به مریم چیزی بگویید آن را جز به او به هیچ كس دیگر نگویید. به گروهی كه مریم هم عضوی از آن گروه است، نگویید.

پیام از آن "خود" شماست. تصدیق كنید كه پیام از آن خود شما است یعنی دریافت خودتان از خوبی ـ بدی یا درست ـ نادرست و درك خودتان است. شما می توانید مالكیت خود را با عبارات شخصی شده (یعنی استفاده از گفتارهایی كه با "من" آغاز می شود) آشكار سازید مانند "من با شما موفق نیستم (بجای گفتن "شما در اشتباه هستید") یا "من دوست دارمم شما چمن را كوتاه كنید (بجای گفتن "شما در واقع باید چمنها را كوتاه كنید، شما كه این را می دانید.") گفتن اینكه شخص اشتباه

می كند یا بد است و باید برای منفعت خودش هم كه شده تغییر كند در واقع تنفر و مقاومت او را نصیب شما خواهد كرد نه فهم و همكاری او را.

هر چند رفتار جرأتمندانه معمولاً نتایج مثبتی در پی دارد، اما برخی افراد در برابر آن واكنش منفی نشان می‌دهند؛ لذا در هر موقعیّتی، پیش از تصمیم به انجام یك رفتار جرأتمندانه، ابتدا باید پیامدهای آن را در نظر گرفت

تقاضای باز خورد. از عباراتی چون "آیا مقصود من روشن است؟ شما چگونه به این موقعیت نگاه می كنید؟ شما چه می خواهید انجام دهید؟" استفاده كنید. تقاضای ارائه بازخورد، دیگران را تشویق می كند تا سوء فهم شما مورد تصحیح قرار گیرد همچنین به دیگران كمك می كند دریابند شما عقیده، احساس یا تمایلی را بیان داشته اید نه اینكه تحكمی در میان باشد. دیگران را هم تشویق كنید در باز خوردی كه ارائه می كنند صریح، مستقیم و خاص عمل كنند.

* به یاد داشته باشید كه رفتار جرأتمندانه ضرورتاً شما را در راه رسیدن به اهدافتان موفّق نمی‌سازد.

*  توجه داشته باشید كه دیگران نیز حق دارند جرأتمندانه عمل كرده و با خواسته‌های شما مخالفت نموده و احساسات و عقاید خود را بیان كنند.

* هر چند رفتار جرأتمندانه معمولاً نتایج مثبتی در پی دارد، اما برخی افراد در برابر آن واكنش منفی نشان می‌دهند؛ لذا در هر موقعیّتی، پیش از تصمیم به انجام یك رفتار جرأتمندانه، ابتدا باید پیامدهای آن را در نظر گرفت.

چرا عشق، درد را کم می‌کند؟

اگر به تصویر کسی که سال‌ها عاشق او بوده‌ایم نگاه کنیم،‌ درد را کمتر احساس می‌کنیم. این، اگرچه باوری شاعرانه است،‌اما واقعیت است. ظاهرا دلیل این پدیده شگفت‌انگیز،‌ فعال شدن مرکز احساس امنیت در مغز است.

---

نگاه کردن به عکس کسی که دوستش دارید،‌ درد را کاهش می‌دهد. این جمله شاید شاعرانه به نظر برسد،‌ اما در واقع کاملا  علمی است. اما چرا؟ آیا تنها به دلیل ایجاد حس رضایت است؟ یا این که تصویر فرد مورد علاقه، تداعی‌کننده حفاظتی است که می‌تواند مانعی در برابر آسیب باشد؟ به نظر می‌رسد پاسخ دوم به واقعیت نزدیک است.

 پیش از این دانشمندان به این نتیجه رسیده بودند که نگاه کردن به عکس فرد مورد علاقه، درد را کم می‌کند. این‌ بار نائومی آیزنبرگر، روانشناس به دنبال پاسخ به این سوال است که چه‌طور چنین اتفاقی می‌افتد.

محققین، مغز 17 زن داوطلب را در حالی که به تصاویری از یک فرد مورد علاقه،‌ یک غریبه و یک شیء نگاه می‌کردند و شوک‌های خفیفی می‌گرفتند، با ام.آر.آی عملکردی بررسی کردند. از آن‌ها همچنین خواسته شده بود که در هر حالت،‌ میزان دردی را که احساس می‌کنند، ارزیابی کنند.

چنان که انتظار می‌رفت، افراد وقتی به عکس کسی که برای مدت طولانی عاشق او بوده‌اند نگاه می‌کردند، درد چندانی بر اثر شوک احساس نمی‌کردند. آیزنبرگر به این نتیجه رسید که کاهش درد به فعالیت قشر پیش‌پیشانی ونترومدیال مغز مربوط می‌شود،‌ بخشی از مغز که به احساس امنیت واطمینان ربط دارد.

فرضیه آیزنبرگر این بود که تاثیر دیدن عکس فرد مورد علاقه درکاهش درد، فقط به تحریک ساده سیستم پاداش در مغز محدود نمی‌شود،‌ فرایندی که اغلب در بین زوج‌های جوانی که در مراحل اولیه ارتباط خود به سر می‌برند دیده می‌شود.

یکی از دلایلی که آیزنبرگر در فضیه خود بدان اشاره می‌کند، این است که دیدن تصاویری از موجوداتی مثل مار و عنکبوت، احساس درد را بیشتر می‌کند. ما به طور غریزی برای ترسیدن از این گونه موجودات آماده هستیم، ‌چرا که در طول تاریخ تکامل انسان،‌ باید برای زنده ماندن از آن‌ها فاصله می‌گرفتیم. این نوعی سازگاری است.

افرادی که ما به آن‌ها عشق می‌ورزیم و به آن‌ها دلبستگی داریم، ممکن است درست برعکس موجودات خطرناک،‌ نشانه‌هایی از احساس امنیتی باشند که ما درون خود داریم

به اعتقاد آیزنبرگر، افرادی که ما به آن‌ها عشق می‌ورزیم و به آن‌ها دلبستگی داریم، ممکن است درست برعکس موجودات خطرناک،‌ نشانه‌هایی از احساس امنیتی باشند که ما درون خود داریم.

البته در این مطالعه، مردان بررسی نشده‌اند، ‌اما به گفته آیزنبرگر، هیچ دلیلی وجود ندارد که بخواهیم فکر کنیم واکنش مردان در چنین مطالعه‌ای متفاوت خواهد بود. وی می‌افزاید: ‌«شاید مردم بگویند که زن‌ها احساساتی‌تر از مردان هستند، اما چنین فرایندهایی برای مردان هم درست به اندازه زن‌ها حیاتی است.»